محکوم نیستیم که فرزندان آینده مان نیز کتاب نخوانند
یکی از وظایفی که کتابداران در حوزه فرهنگی بر عهده داشته اند، ترویج آن بُعد از فرهنگ است که سازمانی رسما متولی آن نیست. کم و بیش شاهد هستیم که هیچ تشکیلاتی مانند کتابخانه و کتابداران متولی خواندن نیستند. کتابداران خود را متولی این مهم می دانند و صرف نظر از آنکه موافقان کم یا زیاد هستند، باید بکوشند ایده تاثیر خواندن بر خرد جامعه را همواره مورد تاکید قرار دهند. اگر باورمان هست که خانواده ها و نیز آموزش و پرورش کمتر از آنی که باید در این راه می کوشند، بنا را بر این می گذاریم که اولویت اول همه تلاشهای کتابداران ترویج خواندن و تاکید بر ضرورت روی آوری به مطالعه است. مدعی هستیم که اکنون کمتر از کتابخانه ها استفاده می شود، اما نمیتوانیم ادعا کنیم که مردم کمتر میخوانند. یادمان باشد که سالها پیش مرحوم هوشنگ ابرامی، تعریف گسترده ای برای کتاب ارائه داد، اکنون نیز آن تعریف گسترده تر شده است و میتوانیم در گسترده جدید به تلاشمان ادامه دهیم . باور به تاثیر شگفت انگیز کلام ( شفاهی و مکتوب) ، اندیشه ورزی مبتنی بر حرمت کلام و رواج کلام خردمحور را در برنامه های سال های آینده کتابداران قرار دهیم .
اگر نمیتوانیم تغییری درا ندیشه والدین امروز نسبت به خواندن فرزندانشان ایجاد کنیم و یا اگر نمیتوانیم آموزگاران آموزش و پرورش را به این راه بکشانیم، اما این امید را داریم که با قدری کتابخوان تر کردن کودکان و نوجوانان امروز، والدین و آموزگاران فردا را در مسیر خردمندپرورتر کردن کودکانشان قرار دهیم.
محمد حسین دیانی
کتابخانه شهید هاشمینژاد بیدخت در سال 1348 در زمینی به مساحت 2000